Terug naar Nummer 1, Juli 2020
Nummer 1, Juli 2020
VISIE

‘Behoud altijd je activisme, idealisme en onafhankelijkheid.‘

Devika Partiman (1988) is politiek activist en oprichter en voorzitter van Stem op een Vrouw. Daarnaast is ze actief binnen organisaties als Mama Cash en Nederland Wordt Beter en geeft ze presentaties en lezingen waarin onderwerpen als ongelijkheid, vooroordelen en discriminatie centraal staan. VSBfonds vroeg haar advies bij de beoordeling van donatieverzoeken die zich specifiek richten op deze thema’s.

Devika Partiman strijdt voor gelijkheid, waarbij ze zich met name richt op meer vrouwen de politiek in krijgen. ‘Tijdens een bezoek aan Suriname, het geboorteland van mijn vader, deed ik het idee op’, vertelt ze. ‘Ik zag in een museum een oude folder liggen waarin een Surinaamse vrouwenorganisatie in de jaren ‘90 opriep om meer vrouwen verkozen te krijgen. Ze gebruikten letterlijk de woorden ‘Stem op een Vrouw’. Terug in Nederland richtte ik in 2017 samen met enkele vrijwilligers de gelijknamige organisatie op die zich inzet voor de politieke emancipatie en representatie van vrouwen in Nederland.’

Gelijk gehoord

‘Het begint bij idealisme’, vervolgt ze haar verhaal. ‘Het idee dat iedereen pas gelijk is wanneer we ook allemaal gelijk worden gehoord. In enkele jaren is Stem op een Vrouw uitgegroeid van een grassroots initiatief tot een kleine organisatie, met grote impact op het stemgedrag in Nederland. We kregen al meer dan 150 vrouwen extra verkozen via voorkeurstemmen - de stemtactiek die we promoten. Naast stemcampagnes organiseren we trainingen en verkiezingsdebatten. Ook zijn we recent een mentornetwerk gestart waarbij we een nieuwe generatie maatschappelijk betrokken meiden en vrouwen aan vrouwelijke politici koppelen. Verder adviseren we politieke partijen over het aantrekken en behouden van vrouwen.’

‘Iedereen is pas gelijk wanneer we ook allemaal gelijk worden gehoord’

Blijven strijden én groeien

Als voorzitter van Stem op een Vrouw voelt Devika zich inmiddels soms meer ondernemer dan activist. ‘Wat startte als een idee voor een eenmalige actie, is inmiddels echt ons werk geworden. Met voor mij een team om aan te sturen, administratie om te doen en plannen om te schrijven en uit te voeren. Het is een uitdaging om balans te vinden tussen onze activistische doelen en tegelijk te professionaliseren en te groeien. Je moet je strijd niet uit het oog verliezen. Maar dat dat wel samen kan gaan met groei, dat wil ik andere activisten en kleine initiatieven graag meegeven.’

Financiële steun vragen

Daarmee sluit ze aan op het fenomeen dat sommige initiatiefnemers in Nederland klein beginnen en het vaak een grote stap vinden om fondsen te benaderen voor financiële ondersteuning. ‘Geld krijgen van fondsen wordt in Nederland verkeerd geframed’, vindt Devika. ‘Alsof je je hand ophoudt, je je onafhankelijkheid verliest of - de ergste – dat het het frame bevestigt van tegenstanders dat je je werkt doet van hun belastingcenten. Onzin. Fondsen zijn er om aan te spreken en staan steeds meer open om ook op gebied van het tegengaan van discriminatie een verschil te maken. Waar ik zelf voorzichtig mee ben is overheidssteun. De overheid is vaak log, traag en bureaucratisch. Dat kan het moeilijk maken om je onafhankelijkheid en het activisme in jezelf en je organisatie te behouden. Wij hebben de vrijheid, de dynamiek en de snelheid nodig om issues en misstanden in de samenleving aan de kaak te kunnen stellen en veranderingen teweeg te brengen.’

Beoordeling donatieverzoeken

Vorig jaar deed VSBfonds een oproep aan initiatiefnemers met projectideeën rondom de thema’s ongelijkheid, vooroordelen en discriminatie. Samen met Afiah Vijlbrief (Movisie), Moahmed Talhaoui (wethouder in Utrecht) en drie donatieadviseurs van VSBfonds boog Devika zich over een deel van de bijna tweehonderd binnengekomen donatieverzoeken. Wat viel haar op? ‘Laat ik vooropstellen dat ik niet alle aanvragen gezien heb. Van wat ik gezien heb, had ik verwacht dat er uit een voor het fonds nieuwe hoek aanvragen zouden binnenstromen. Maar het leken vooral voor VSBfonds bekende aanvragers. Vaak met een doorvertaling van hun maatschappelijke initiatieven naar bijvoorbeeld ongelijkheid en racisme. Wat ik vooral mooi vond om te zien is dat heel veel mensen in Nederland zich in hun eigen buurt, gemeente of regio willen inzetten om onze wereld hechter te maken. En dat begint altijd klein. Zo zijn wij als Stem op een Vrouw ook begonnen. Gaandeweg kan je impact flink groeien.’

‘Het moet niet bij woorden blijven, er zijn daden nodig’

Strijd tegen racisme

Hoe ervaart Devika de huidige tijd? ‘De coronacrisis heeft de sociale ongelijkheid die er al was verder versterkt. Met name sociale klasse bepaalt te vaak hoe hard je geraakt wordt en dat mag niet zo zijn. Die klasse is bovendien direct gerelateerd aan zaken als gender en huidskleur: vrouwen leven vaker in armoede en ook huidskleur bepaalt voor generaties lang al dat zij beperkte kansen hebben op de sociale ladder. Over de groeiende strijd tegen racisme sprak ik laatst met mijn vader, vroeger ook een activist. Hij zei naar aanleiding van de #BlackLivesMatterNL demonstraties: de strijd duurt al zo lang, maar is nog niet eerder zo massaal en breed gedragen. Mensen van alle komaf zeggen: nu is het genoeg. Dat is enorm hoopgevend.’

Oproep aan regering en politiek

Ook in politieke kringen laten partijen en mensen die zich voorheen altijd op de vlakte hielden meer van zich horen. ‘Klopt’, zegt Devika. ‘De opinie verschuift. Kijk naar premier Rutte die voortschrijdend inzicht toont in de discussie rondom Zwarte Piet. Maar het moet niet bij woorden blijven. Er zijn daden nodig. De politiek moet doorpakken, want je kan een probleem wel erkennen maar wat is daarvan de waarde als je er niets aan doet? Om te zorgen dat er meer gebeurt dan praten, heb je activisme nodig. Initiatiefnemers die in grote en kleine projecten veranderingen teweeg willen brengen. Want zoals ik al zei: daar begint het. Maar je kunt als regering, als politiek en als overheid de verantwoordelijkheid voor de strijd tegen discriminatie, sociale ongelijkheid en uitsluiting niet alléén neerleggen bij de mensen. Het vraagt ook om beleid en daadkracht. Dus regering, pak nu die kans en maak zelf het verschil.’