Een jarenlange marketingcarrière bij grote multinationals, eerst in Polen en daarna in Nederland. De overstap naar dertien jaar werken als docent, ontwikkelaar van educatieve programma’s en coördinator van internationale studentenuitwisselingen bij de Hogeschool Leiden. ‘Daarna begon mijn maatschappelijke betrokkenheid te kriebelen’, kijkt Anna terug. ‘In diezelfde tijd wilde de gemeente Den Haag een project starten om de positie van Midden- en Oost-Europese vrouwen te verstevigen. Ik had interesse, maar gaf aan dat de landen van die Europese regio flink van elkaar verschillen qua geschiedenis, politieke achtergrond en cultuur. Ik koos er daarom voor te focussen op Poolse vrouwen in Den Haag.’
Aansluiting en betrokkenheid
Anna ging gesprekken aan met Poolse vrouwen, samen met een ook uit Polen afkomstige onderzoekster. ‘Daaruit kwam met name naar voren dat de meeste Poolse vrouwen aansluiting misten met de lokale gemeenschap. Hun betrokkenheid met de wijk en de mensen die er wonen was heel klein.’ De oorzaken daarvan zijn volgens Anna divers. ‘Polen vormen hier een gesloten gemeenschap en zijn bescheiden. Taalachterstanden en cultuurverschillen versterken dat.’
Zwaar werk
En er zijn meer oorzaken. ‘De meeste Poolse vrouwen werken hier ver onder hun kunnen. Ze doen met hun universiteitsdiploma zwaar werk in kassen of schoonmaakwerk. Daarmee gaat hun gevoel van eigenwaarde achteruit. En ze houden het lichamelijk en geestelijk niet lang vol. Waardoor er relatief veel Poolse vrouwen in de ziektewet terecht komen. De al bestaande eenzaamheid wordt nog groter, het zelfbeeld gaat nog verder omlaag.’
Impact maken op hele gezinnen
Die zojuist geschetste situatie vroeg duidelijk om preventie. En dus diende Anna een projectvoorstel in bij de gemeente Den Haag. ‘Met succes, want in 2018 ging de eerste locatie van POLKA open. Een ontmoetingsplek voor Poolse vrouwen in stadsdeel Segbroek, waar ik zelf ook al jaren woon. We richten ons bewust op de vrouwen. Want als je hen meekrijgt, maak je impact op hele gezinnen.’